s‘ Morgens alleen

De morgen sijpelt wat citroen

Op de oesters van mijn ogen

Ik voel de nacht in mij verdrogen

De wereld wordt weer blauw en groen

Rondom mij de oceaan

Van mijn duizend handen

Op de kurken stranden

Spoelen ligstoelen aan

Naar het verboden licht

Klim ik langs graten van de dag

Het oceaanschuim slaat een slag

Groene rimpels over je gezicht

 
Door de ramen van het restaurant

Drijven schimmen en nimfen voorbij

Je stoel met je handtasje zwemt naar mij

Ergens wordt een lijk verbrand

  _______

een bos gele tulpen

in een blauwe Delftse vaas

een tros witte linten

achter een sportwagen aan

de geluksrace tezamen

naar ergens ver

voorbij wuivende mensen

met warme handen

langs de lange weg

naar een nieuwe thuis

twee oude ouders

met levensrimpels

bij een bos gele tulpen

in een blauw Delftse vaas