Een avond tout! UBU

Tout! UBU is méér dan een voorstelling alleen. Tout! UBU is een belevenis. In sneltreinvaart wordt u vanaf 19u ingewijd in de wereld van de patafysica. Zo prikkelen wij uw frontale hersenkwab met enkele patafysische literaire werken door de tijd heen (Jarry, Ionesco, Queneau, Eco) en kunt u uw smaakpapillen op de proef stellen met het feestmaal van Vrouw Ubu. Daarnaast kunt u zich vergapen aan de expositie van de verontrustende figuren van Carmen Schabracq en geeft de beeldende installatie van Roos Visser een kijkje achter de schermen van tout! UBU. Op donderdag 14 juli wordt voorafgaand aan de voorstelling het patafysische Zomerfeest van Vader Ubu gevierd. Na afloop van de voorstelling is de bar geopend, er is (live) muziek en wordt de patafysische bioscooplamp aangestoken met films van Prévert, Ferry, Jeanson). Wees welkom.

Voorstelling en maaltijd

Net als voorgaande jaren is het mogelijk een maaltijd te nuttigen. Er wordt door de Zomergasten biologisch gekookt.

Dit jaar zal de maaltijd een Uburleske inslag hebben. Zo is er heerlijk opgewarmde soupe de vomi, een uitgebreide salade met een enkele vijg of boules sans appetit en toe een eigen gedraaid hapje. In de bar vindt u diverse (biologische) dranken, waaronder een exclusieve koffie. De bonen zijn op unieke wijze gefermenteerd door diverse straatkatten en verlenen aan de drank een uniek aroma.

We nodigen u uit tout! UBU te ervaren, niet alleen via oor, oog en tast, maar ook middels neus en smaakpapil.

Alfred Jarry

Aan het eind van de 19^e eeuw duikt Alfred Jarry (1873 – 1907) op in Parijs. Een kleine man met een grote snor, die het liefst in zijn zwarte wielerpak op de fiets door Parijs sjeest, en zijn komst aankondigt door met twee pistolen in de lucht te schieten. Jarry zit nog op de middelbare school als hij Ubu verzint, een parodie op zijn scheikundeleraar.  In zijn dwergenhuis in Parijs, waar een enorme fallus op de schoorsteenmantel staat (‘een miniatuur’), werkt hij aan zijn andere Ubustukken en ontwikkelt hij de wetenschap van de patafysica. Hij schrijft veel; almanakken, essays, en het grote patafysische ‘Dr Faustroll’. Gedurende zijn leven gaat hij steeds meer op Ubu lijken.

Als hij in 1907 sterft, schrijft hij in zijn afscheidsbrief: “Pere Ubu (…)zal uit het kleurenprisma van de Mercure verdwijnen… en zal op reis gaan, nog altijd brandend van nieuwsgierigheid. Hij heeft het gevoel dat dat vanavond om vijf uur zal gebeuren. Wanneer hij zich vergist zal hij zich belachelijk maken, en dat is goed zo. Grote geesten zijn altijd belachelijk geweest. Met deze woorden zal Pere Ubu, die zijn rust verdiend heeft, inslapen. Hij geloofd dat de geest tijdens het verval na de dood blijft functioneren en dat zijn dromen ons paradijs zijn. Heel misschien zal Pere ubu voor altijd inslapen.”

Ubu Roi, Ubu Cocu en Ubu Enchaîné

Ubu Roi (1896), Ubu Cocu (1897) en Ubu Enchaîné (1900) zijn de drie (toneel)stukken die Jarry schreef, waarin Ubu centraal staat. Het eerste (Roi) is een farce op het koningsdrama (Macbeth), waarin Ubu door Vrouw Ubu overgehaald wordt koning te worden, het volk uitperst, zichzelf vetmest, ten oorlog trekt tegen rebellen en bij verlies uiteraard lafhartig het land ontvlucht. Het is het enige stuk dat Jarry bij leven door acteurs opgevoerd heeft gezien, zijn beide andere stukken hebben in marionettentheaters hun uitvoering gehad. Het tweede (Cocu) laat zich lezen als een bonte vaudeville omtrent het thema: Ubu is bedrogen door zijn vrouw. 'Patafysische bespiegelingen worden afgewisseld met liederen en scènes, het is een allegaar van stijlen, decors en rollen. Beide stukken zijn in Nederland bekend, al heeft eigenlijk alleen Ubu Roi een grote opvoeringsgeschiedenis en -traditie (het werd wel vaak aangevuld met stukjes uit Cocu). Ubu Enchaîné is het (in Nederland) onbekendste stuk, het werd nog nooit vertaald uitgegeven noch gespeeld. Het start met de beslissing van Ubu om slaaf te worden in Frankrijk, het land van de vrijheid en gelijkheid, en volgt Ubu's vrijwillige val van de maatschappelijke ladder - van schoenpoetser tot lakei, tot gevangene, tot galeislaaf - maar eigenlijk meer koning dan ooit. Zomergasten vertaalde Ubu Enchaîné en bewerkte de drie stukken tot één avondvullend geheel: tout! UBU.

Zomergasten

Zomergasten is een acteurscollectief, opgericht door de lichting 2007 van de Arnhemse Toneelschool (ArtEZ). Het collectief werkt zonder (eind)regisseur waardoor de individuele ideeën en interpretaties van de makers duidelijk naar voren komt. Een voorstelling van Zomergasten is elke avond anders en bestaat bij de gratie van humor, speldrift en sterk gekozen materiaal. Een avond bij Zomergasten is meer dan een voorstelling alleen; er wordt ook gegeten, gedronken, er is kunst en live muziek.

Zomergasten maakte eerder ‘Party Time’ naar Harold Pinter (2008), ‘De Rovers’ naar Friedrich Schiller (2009), ‘Undisciplined Zomergasten Ateliers 2010’ en ‘Rinoceritus’ naar Ionesco (2011).

Zomergasten is: Mariana Aparicio Torres, Michiel Bijmans, Joost Dekker, Matteo van der Grijn, Laura Mentink, Steven Stavast en Michel Visser.