Ik liep laatst voor het eerst sinds zesenvijftig jaar weer door de buurt in Gent, de Brugse Poort, waar ik vanaf eind 1950 een paar jaar gewoond en gewerkt heb. Het is precies of ge dood geweest bent en ge komt terug op de wereld en ge gaat op verkenning waar dat ge gewoond hebt en alles is veranderd: de wasserij is weg, de cité’s zijn afgebroken, de straten en de stoepen zijn veranderd. Het huis staat er nog maar is aan de buitenkant verbouwd, net als de andere huizen, maar vanbinnen is het nog even klein, maar daar hebben ze dan aan de achterkant een serre aangebouwd.

Ik was bijna 16 toen ik Frans Boon ontmoette

Ik heb Frans Boon eind 1947 leren kennen in de zaal Perre in Aalst en het was meteen l’amour toujours. (…)

Zo begint Josken Boon-Vermoesen (1932), weduwe van Frans Boon, broer van Louis Paul Boon, haar verhaal. Het werd opgetekend door Meurs A.M., die met haar eind 2008 terugkeerde naar de Brugse Poort, de buurt in Gent waar ze rond 1951 met de familie Boon gewoond en gewerkt heeft.

Louis blijft met zijn vrouw en zoon achter in Aalst, maar komt begin 1951 wel een paar maanden in de wasserij werken die zijn ouders daar uitbaten. Hij logeert dan ook bij ze. Zijn vrouw en zoon soms ook. Begin 1949 is het zusje van Frans en Louis, Jeanneke, net voor haar 26^e aan kanker overleden. Zij is de reden voor de verhuizing van Aalst naar Gent. “Zijn moeder die wou dat huis uit.” Het is geen succes in Gent, eind 1953 is de hele familie terug in Aalst. Begin 1954 overlijdt de moeder van Frans en Louis op 60-jarige leeftijd. “Die wou bij Jeanneke in de grafkelder liggen.”

Meurs A.M. voegt er

Een sociale en literaire plaatsbepaling bij de herinneringen van Josken Boon-Vermoesen, de schoonzus van Louis Paul Boon aan toe: Louis Paul Boon tussen 1948 en 1954

Beide verschenen, voorzien van veel foto’s vroeger en nu, eerder in zijn literair kladschrift HetWerk54 van december 2008, 2^{e, herziene} druk september 2009, en werd voor Boelvaar Poef door de schrijver opnieuw geredigeerd en gecorrigeerd. De foto’s zullen geleidelijk aan op de website www.meursam.nl  worden gepubliceerd. HetWerk54 is via dezelfde site nog verkrijgbaar.

Verder in Boelvaar Poef: Over Lea Lubka, het joodse meisje uit Mijn kleine oorlog, Arne op de Weegh schrijft een portret van en Willem M. Roggeman praat met Rudi van Doorslaer over haar; over De Verzwegen Boon, eind 2010 te verschijnen roman met Boon als hoofdpersonage van Pol Hoste, een hoofdstuk hieruit Rosa Michaut, employee, en een uitgebreid interview van Willem M. Roggeman met Pol Hoste; tenslotte over Vergeten straat, een recensie van Jacg Vogelaar, en een artikel van Willem M. Roggeman over de Vertinnersgang in Brussel, model voor de vergeten straat, met, behalve een schilderij van Maurice Roggeman, prachtige sfeerfoto’s waarop alleen de haardracht van een jongeman verraadt dat de foto’s niet uit de jaren dertig maar uit 1970 stammen toen de straat nog bestond.

De redactie van Boelvaar Poef bestaat uit Geert Goeman (secretaris), Jos Muyres, Gerard F.H. Raat, Willem M. Roggeman en eindredactie Betty Salverda. Vormgeving Hilde Salverda.

Jaarabonnement 45,-, los nr. 10. Leden van het Boongenootschap ontvangen Boelvaar Poef. Informatie en bestellingen www.lpboon.net; mail@lpboon.net