Op 15 januari 2009 heeft minister Plasterk van Cultuur in het Museon in Den Haag een lijst van 23 archeologische vindplaatsen bekend gemaakt, die voorgedragen worden voor wettelijke bescherming. De vindplaatsen zullen dit jaar als rijksmonument beschermd gaan worden. Ze vullen een wezenlijke lacune (op) in het huidige bestand van beschermde archeologische monumenten. Het grootste deel van deze lijst bestaat uit Romeinse monumenten en ligt langs de Limes. Het gaat onder andere om militaire forten, een wachttoren, een scheepswrak, een tempel en de resten van een aquaduct. Een inhaalslag op dit gebied ligt voor de hand, omdat in de ons omringende landen al delen van de Romeinse rijksgrens op de UNESCO-lijst van het Werelderfgoed geplaatst zijn. In Nederland zijn circa 1500 archeologische vindplaatsen wettelijk beschermd. Recent onderzoek van de Rijksdienst voor Archeologie, Cultuurlandschap en Monumenten (RACM) laat zien dat de reeds bestaande groep van archeologische monumenten niet evenwichtig is samengesteld. Kort gezegd: zichtbare resten, zoals hunebedden, grafheuvels en huisterpen zijn oververtegenwoordigd, terwijl onzichtbare resten, zoals nederzettingen en grafvelden uit vrijwel alle perioden, ondervertegenwoordigd zijn. Minister Plasterk rekent het tot zijn taak de komende jaren tot een representatiever bestand te komen. In navolging van de Wet op de archeologische monumentenzorg streeft de minister bovendien naar behoud in situ. Dit betekent dat archeologisch erfgoed zo veel mogelijk wordt bewaard op de plaats waar het is aangetroffen, om zo de archeologische waarden te kunnen behouden. De bodem is de beste garantie voor een goede conservering van archeologische resten.